Żonglerka piłką: poradnik dla początkujących

Żonglerka to nie umiejętność zarezerwowana dla gwiazd pokroju Messiego czy Ronaldo. Młodym piłkarzom pomaga opanować kontrolę nad piłką i nabrać pewności siebie.

Niestety, żonglerka często schodzi na dalszy plan, bo na treningach ważniejsze są inne ćwiczenia i przygotowanie fizyczne. A przecież przy odrobinie treningu i cierpliwości nawet cztero-, pięcio- czy sześciolatki szybko robią w niej postępy.

W tym artykule pokażemy ci podstawy żonglerki piłką.

Jak nauczyć się żonglować piłką?

Żonglerka polega na utrzymywaniu piłki w powietrzu tak długo, jak się da. Zawodnicy mogą podbijać ją głową, klatką piersiową, stopami i udami.

Piłka leci dalej dzięki energii, którą dostaje przy każdym odbiciu. Cała sztuka to wyćwiczyć pamięć mięśniową i kontrolować siłę uderzenia. To trudniejsze, niż się wydaje, ale regularny trening robi swoje.

Podstawy żonglerki powinien opanować każdy zawodnik w drużynie, także bramkarz. Żonglerka uczy przede wszystkim panowania nad piłką w powietrzu. Początkującym łatwiej jest kontrolować piłkę na ziemi niż w powietrzu, zwłaszcza w meczu, gdy toczy się prawdziwa walka.

A w meczu nie zawsze da się grać piłką po ziemi albo ją prowadzić. Napastnik, który chce pokonać obrońców, musi umieć płynnie opanować piłkę po rzucie rożnym czy rzucie wolnym. Tu właśnie dobra żonglerka robi różnicę.

Do podstaw żonglerki należy nadawanie piłce lekkiej wstecznej rotacji, żeby nie uciekała spod kontroli. Większość zawodowych piłkarzy z czasem przestaje tego potrzebować, bo świetnie czuje piłkę stopą.

Pamiętaj, żeby ćwiczyć obiema nogami, a nie tylko lepszą. Wzmacniasz w ten sposób słabszą nogę i pewniej panujesz nad piłką. Z czasem nauczysz się podbijać piłkę na zmianę lewą i prawą nogą.

Mało który piłkarz gra tak samo dobrze obiema nogami. Żonglerka poprawia kontrolę piłki i równowagę na obu nogach, dzięki czemu zawodnik po prostu lepiej gra.

Żonglerka to jedno z najlepszych ćwiczeń rozgrzewkowych w stylu freestyle i świetnie poprawia koncentrację. Na początku zawodnicy mają problem ze skupieniem się na treningu, ale z czasem dużo łatwiej będzie im zachować koncentrację przez cały 90-minutowy mecz.

Najważniejsze wskazówki dotyczące żonglerki

Najpierw wybierz piłkę dopasowaną do wieku i umiejętności zawodnika. Młodszym dzieciom trudno panować nad dużą piłką. Dla dzieci poniżej 8 lat najlepsza będzie piłka w rozmiarze 3.

Jak żonglować piłką?

W nauce żonglerki chodzi o stopniowe postępy. Oto podstawowe kroki.

• Początkujący na starcie pomagają sobie rękami. Zacznij od jednej nogi: podbij piłkę i złap ją, gdy odbije się od stopy. Niech dzieci powtórzą to 50 razy, a potem zmienią nogę. Najlepiej zacząć od lepszej nogi, a potem przejść na drugą.
• Stopa powinna być gotowa do przyjęcia piłki, a kostka usztywniona w położeniu pośrednim. Pilnuj, żeby dzieci nie trzymały stopy płasko ani nie zadzierały jej mocno do góry. Jeśli piłka leci do przodu, znaczy to, że palce nie są wystarczająco podciągnięte. Piłkę najlepiej podbijać tą częścią stopy, gdzie są sznurówki. Wzrok cały czas na piłce.
• Gdy dzieci przećwiczą obie nogi, mogą zrobić to samo ćwiczenie udami i kolanem.
• Po ćwiczeniach prawą i lewą nogą dzieci mogą przejść do podbijania piłki na zmianę obiema nogami, jak najdłużej. Sekret polega na tym, żeby nie uderzać piłki, gdy jest wysoko. Dla najlepszej kontroli zawodnicy powinni szybko reagować i podbijać piłkę jak najniżej.
• Z czasem mogą podbijać piłkę dowolnie, stopami i udami na zmianę. W razie potrzeby mogą też używać innych części ciała.

Żonglerka nie jest łatwa do opanowania. Młodzi zawodnicy często się zniechęcają i tracą skupienie. Jako trener doceniaj nawet małe postępy, żeby utrzymać ich motywację.

Oto kilka wskazówek, na które trener powinien zwrócić uwagę.

• Podczas żonglerki ważna jest dobra postawa. Bez kontroli nad ciałem piłka będzie źle odbijana.
• Ćwiczcie żonglerkę na każdym treningu. Zacznijcie od podbijania na stojąco, potem w marszu. Dobry żongler potrafi żonglować nawet pod presją rywala.
• Zawodnicy powinni podbijać piłkę wszystkimi częściami ciała, których mogą używać, także słabszą nogą. Stopą najlepiej podbijać płaską, górną częścią, bo ma największą powierzchnię kontaktu z piłką.
• W przeciwieństwie do wielu innych ćwiczeń dla dzieci U6 w żonglerce najważniejszy jest rytm między zawodnikiem a piłką i dobre wyczucie czasu.

Podsumowanie

To podstawy żonglerki. Każdemu, kto chce grać w piłkę na poważnie, ta umiejętność bardzo się przyda. Zawodnicy, którzy opanują żonglerkę, lepiej radzą sobie w innych ćwiczeniach i w meczu.

Postępy mogą przychodzić powoli, ale opłaca się. Jeśli jeszcze nie masz żonglerki w planie treningów, czas ją do niego dodać.